เมื่อนี่คือตัวฉัน

การปิดเทอมจบลงไปหนึ่งสัปดาห์แล้ว เป็นหนึ่งสัปดาห์ที่แสนจะวุ่นวาย บางทีอาจจะวุ่นกว่าเมื่อก่อนอีกก็ได้ เพราะเทอมนี้กิจกรรมเยอะมาก เปิดเทอมมาสัปดาห์แรกก็เป็นงานฉลองกฐิน ปี้นี้ห้องเราทำปาลูกโป่งมหากุศลเหมือนเมื่อปีที่แล้ว และก็ประกวดธิดากฐินด้วย

งานฉลองกฐินมีในวันศุกร์ที่ผ่านมานี้เอง ห้องเรายังคงทำเงินได้เยอะเหมือนเมื่อปีที่แล้ว แถมยังได้เยอะกว่าเดิมตั้งสองเท่าตัวอีกด้วย เสียอย่างเดียวก็ืคือจำนวนคนที่มาช่วยบูธนั้นน้อยเกินไป มีคนทีอยู่ช่วยบูธไม่กี่คน นอกนั้นก็ไปเล่นไปเที่ยว ไม่มีมาสนใจกันบ้างเลย พวกเพื่อนๆ ที่ไล่เก็บลูกดอกก็โดนลูกดอกแทงเข้าที่มีตั้งหลายคน เห็นแล้วสงสารเลย ส่วนตัวเรานั้นเป็นคนขายบัตรเก็บเงินเหมือนเมื่อปีที่แล้ว เหตุผลไม่มีอะไรมาก เพราะเราค่อยข้างเสียวลูกโป่งแตกนั่นเอง แต่พอได้ยินไปนานๆ มันก็จะชินไปเอง แต่ตอนแรกนั้นสะดุ้งทุกทีที่ได้ยินเลย

แต่ก็ถือว่างานออกมาดีนะ ธิดากฐินห้องเราก็ได้ที่สาม แม้ว่าเราออกจะไม่พอใจอยู่หน่อยก็ตามที่เอาเงินจากบูธปาลูกโป่งไปซื้อลูกโป่งให้ธิดากฐิน ถึงแม้จะมีเพื่อนอ้างว่า 

"เอาเงินเข้ากองกฐินเหมือนกัน"

ถ้าเอาเงินเข้าเหมือนกัน แล้้วแบบนั้นจะเอาเงินจากบูธไปซื้อลูกโป่งทำไม ในเมื่อมันอยู่ในบูธมันก็เข้ากองกฐินอยู่แล้ว ที่อยากได้นะ เราว่าอยากชนะห้องอื่นๆ มากกว่า

...เหอ...คิดถึงตอนปิดเทอมจัง วันคืนที่แสนสุข ไม่มีใครมากวน ไม่มีปัญหา อยู่ตัวคนเดียว อยากจะอยู่แบบนั้นอีกจัง อยากจะให้มีการเรียนระบบออนไลน์อะ จะได้ไม่ต้องไปโรงเรียน เพราะเราะ ไม่ใช่คนประเภทที่ขาดเพื่อนไม่ได้หรอกนะ เพราะเรายังมีเอ็มไว้คุย มีโทรศัพท์ด้วย อีกอย่าง...เราก็อยู่ตัวคนเดียวมานานละ